|
Aanvullende informatie Onder invloed van hypoxie zal de Hypoxia Inducible Factor (HIF) toenemen. Deze factor stimuleert de aanmaak van een groot aantal stoffen in het lichaam. Eén van deze stoffen is erytropoietine, daarnaast worden ook stoffen die betrokken zijn bij de het energiemetabolisme in de spieren gestimuleerd. Chowdhury et al., (2008). Veel onderzoek naar de effecten van hypoxie is gericht op het waarnemen van een verhoogde erytropoietine waarde met als gevolg hiervan een toenemend aantal rode bloedlichaampjes. Deze waarden veranderen met name bij een langdurige blootstelling aan hypoxie en minder bij Intermittent Hypoxic Training. De effecten van IHT zijn dan ook lange tijd ter discussie gesteld. Bij deze onderzoeken is er echter geen rekening gehouden met effecten op bijvoorbeeld spierniveau. Meer recent onderzoek laat een duidelijke verbetering van de prestatie bij sporters zien die niet kan worden toegeschreven aan veranderingen in de erytropoietine waarde. Dufour et al., (2006) en Vogt et al., (2001). Verder blijkt dat de mate van inspanning in hypoxie veel invloed heeft op de uiteindelijke prestaties van de sporter. Veel onderzoek is uitgevoerd waarbij de proefpersonen gedurende een relatief korte tijd een rustige training af werken. Deze onderzoeken laten soms wel verbeterde prestaties zien maar zelden significant. Door het inspanningsniveau flink op te schroeven zien we de prestaties van de sporter verbeteren en kunnen aanpassingen op spierniveau aangetoond worden. Bailey et al., (2000). Bij een lagere trainingsintensiteit in de hypoxieruimte zal de sporter langer en vaker aan de hypoxie moeten worden blootgesteld. Meeuwsen laat zien dat bij een trainingsintensiteit van 60% á 70% van de maximale hartslag op een hoogte van 2500 meter de prestaties van de sporter op zeeniveau toenemen. In dit onderzoek trainden de proefpersonen tien dagen achtereen voor twee uur in de hypobare ruimte. Ook Meeuwsen verklaart deze toename van de prestaties door aanpassingen op spierniveau. Meeuwsen et al., (2001). De meeste onderzoeken richten zich op duursport, maar dat IHT niet uitsluitend voor duursporters van toepassing is maar tevens voor krachtsporters een voordeel biedt blijkt uit onderzoek van Hendriksen et al. (2003). De relatie tussen hoogte, duur en frequentie van de trainingen in hypoxie op de prestatie van de sporter is onverdeeld positief. Onderzoeken die geen effect aantonen blijven steken op een te kort verblijf in de ruimte of een te lage trainingsintensiteit. TeviAir is ervan overtuigd dat er plaats is voor Intermittent Hypoxic Training in de training van de serieuze sporter.
|
