Intermittent Hypoxic Training (IHT):

Bij deze vorm van hypoxietraining wordt de sporter gedurende een training meerdere keren aan hypoxie blootgesteld voor een duur van 20 á 30 minuten. Het lichaam wordt steeds weer uitgedaagd zijn adaptatiemechanismen in werking te stellen. De adaptatie mechanismen die hier een rol spelen vinden met name op spierniveau plaats. Daar waar de beschikbare zuurstof wordt omgezet in spieractiviteit. Het effect dat nagestreefd wordt is niet persé gericht op het verhogen van de erytropoietine en rode bloedlichaampjes. Door tijdens de korte herhaalde hypoxie vrij intensief te trainen past het lichaam zich aan voor extreme inspanning zoals tijdens wedstrijden.

Voordelen:

• Slechts een klein percentage van de trainingen wordt in hypoxie uitgevoerd, er is dus geen negatief trainingseffect.

• Er is alleen een verandering in de trainingsroutine. De hypoxietraining heeft geen effect op het persoonlijke leven van de atleet.

• In tegenstelling tot Short Term Intermittent Hypoxic Training is er geen mondkapje nodig tijdens de trainingssessies.

Nadelen:

• Voor atleten die een grote waarde toekennen aan een verhoogde epo waarde zijn er methoden met een groter effect.